قصه اولین گروه کامکارها
بیژن کامکار، یکی از فرزندان مرحوم حسن کامکار است که در سال 1328 در سنندج متولد شد و به قول خودش از سنی که یادش نیست ساز به دست گرفت؛ چون پدرش دوست داشت هرچه زودتر فرزندان را به عرصه هنر موسیقی وارد کند. او در فیلمی که در ابتدای مراسم بزرگداشت پخش شد، گفت: «اولین گروه کامکارها سه عضو داشت؛ پدر که ویولن مینواخت، هوشنگ که سنتور میزد و من که میخواندم.»
در این فیلم بیژن، قصه تشکیل گروه کامکارها و شروع دف نواختنش را هم تعریف کرد: «آن زمان پدر از طرف دولت مأموریت داشت در سنندج یک گروه موسیقی تشکیل دهد ولی هرچه گشت نتوانست نوازندهای برای گروه بیابد. وقتی ما پدر را تنها دیدیم تصمیم گرفتیم خودمان گروه کامکارها را تشکیل دهیم. من اول فقط میخواندم و تنبک میزدم، بعد تار یادگرفتم و مدتی بعد جذب دف شدم. اوایل به خانقاهها میرفتم و میدیدم دراویش چطور دف میزنند و بعد خودم در خانه تمرین میکردم، بیآنکه استادی داشته باشم. دف یک ساز دلی است، نواختنش را یاد گرفتم و سعی کردم آن را وارد کنسرتها و گروههای موسیقی سنتی کنم. در این راه بسیار مدیون استاد محمدرضا لطفی هستم.»
بیژن کامکار خود را عاقبتبهخیرترین هنرمند موسیقی خواند و گفت: «زمانی آرزو میکردم روزی برسد که هزاران نفر دف به دست بگیرند و با این ساز آشنا شوند؛ حالا میبینم که صد هزار نفر دف مینوازند و این ساز در ارکسترها حضور جدی دارد. من عاقبت به خیر شدم و به این آرزوی خودم رسیدم.»
مجله موسیقی ایرانیان
